Yerba mate to liście ostrokrzewu paragwajskiego rosnącego w Ameryce Południowej w lasach podzwrotnikowych, poddane specjalnej obróbce w czasie produkcji, między innymi wysuszeniu, rozdrobnieniu oraz lekkiemu wyprażeniu.

Herbata yerba mate przyjmuje bardzo wiele nazw ze względu na historię jej uprawy. Inne nazwy to: erva mate, herba mate, herbata jezuicka, herbata misyjna, herbata Świętego Bartłomieja, paraguay Cayi, herbata paragwajska, South American Holly, chimarrao lub cimarron. Nazwa łacińska to Illex paraguariensis.

Wiele nazw tego zioła związane jest ze wzrostem jego popularności wykraczającym poza Amerykę Południową od wieku XVI i XVII. Nazwę „yerba” prawdopodobnie wprowadzili wówczas Jezuici, którzy bardzo zainteresowali się właściwościami ostrokrzewu. Yerba pochodzi od słowa herba co oznacza po łacinie zioło. Drugi człon – „mate” oznacza naczynie, z którego pije się ten napój. W języku Indian Południowoamerykańskich Quechua „mati” oznacza naczynie wykonane z owocu dyni z gatunku Lagendaria vulgaris, które służy im do picia naparu z liści yerby przez metalową rurkę zwaną bombillą.